|
 Even voordat ik aan alle kanten wordt neergesabeld, ik weet het niet. Geen idee, maar ik kwam net een artikel tegen en misschien toch wel even de moeite waard om de argumenten te bekijken waarom de maan een ruimteschip zou zijn.
Reden 1.
De omloopbaan van de maan bevindt zich op een wonderbaarlijke afstand van de aarde. Het bevind zich op de enige positie tussen de zon en de aarde waarop het dezelfde grootte als de zon kan zijn waardoor het af en toe, gezien vanaf de aarde, een zonsverduistering veroorzaakt.
Reden 2.
Met een diameter van 2.160 mijl is de maan onmogelijk groot om een natuurlijke satelliet te kunnen zijn van de kleine aarde. Jupiter is de grootste planeet in ons zonnestelsel en heeft 64 manen. De grootste van die manen, Ganymede, heeft een diameter van slechts 3.270 mijl. Door de buitengewone grootte van de maan is het de vijfde grootste satelliet planeet in ons zonnestelsel.
Alleen de gas planeten, Jupiter, Saturnus, Neptunus, hebben de zwaartekracht trekkracht om zo'n groot lichaam als de maan in een omloopbaan te houden. Ter vergelijking, de manen van Mars, Phobos en Deimos, hebben maar een diameter van respectievelijk 16 en 8 mijl. Geen één van de ''rots'' planeten in ons zonnestelsel, dat wil zeggen Mercurius, Venus en Aarde, zijn in staat om zelf satelliet planeten te bemachtigen.
Reden 3.
Er is geen overtuigende wetenschappelijke verklaring voor de aanwezigheid van de maan. De maan lijkt ook niet op een asteroide, haar vorm is die van een planeet, gelijk aan de manen van Saturnus en Jupiter. De Martiaanse manen Phobos en Deimos zijn lelijk en ongelijkvormige objecten, terwijl de maan een perfecte ronde vorm heeft, net zoals een planeet. De traditionele ''wetenschappelijke'' verklaring van de maan is dat het vroeger een stuk van de aarde was, het resultaat van een kosmische botsing, biljoenen jaren geleden. Er is geen verklaring voor het feit dat de splitsing van de planeten een resultaat heeft voort gebracht van twee perfect ronde planeten in een gezamenlijke omloopbaan. Of zoals Robin Brett, een wetenschapper van NASA, zei: "Het is gemakkelijker om het niet bestaan van de maan te verklaren dan het bestaan er van.
Reden 4.
Experimenten hebben aangetoond dat de maan hol is van binnen. In 1969 heeft NASA de maan geraakt met een maan sonde in een botsing die gelijk stond aan kracht met een explosie van 1 ton TNT. Naar aanleiding van deze gebeurtenis zei Maurice Ewing van NASA: "Het is alsof iemand op een kerk klok heeft geslagen. Eén enkele klap en het luiden van die klok duurde 39 minuten". In een later experiment heeft NASA dit experiment herhaald, dit keer met een kracht van 11 ton TNT. Dit keer ''luidde'' de maan voor een periode van 3 uur en 20 minuten. Dit experiment maakte ook iets anders duidelijk: Volgens een bron bij NASA maakte de maan een dusdanige slingerbeweging waardoor het leek of er van binnen een geweldige hydraulische schokdemper zat. Vanaf dit moment begon ook de onheilspellende gedachte post te vatten dat de maan misschien wel hol was.
Reden 5.
De dunne buitenlaag van de maan, niet meer dan ongeveer 30 kilometer is samengesteld uit een onmogelijke samenstelling van elementen en gefabriceerde legeringen die er zorg voor dragen dat het oppervlak van de maan ongelooflijk hard is, alsof het een beplating is die gemaakt is om harde botsingen te weerstaan. Wetenschappers hebben geen verklaringen voor de geweldige hoeveelheid titanium die in het maan oppervlak is gevonden. Metalen zoals koper en mica zijn ook gevonden evenals als uranium 236 en neptunium 237, de laatste worden alleen gevormd in nucleaire reacties en worden op aarde aangetroffen in nucleair afval.
Al met al genoeg redenen om aan te nemen dat de maan een kunstmatig ''iets'' is. En wat het dan wel precies is, een ruimtevaartuig, een basis voor buitenaardsen of iets anders, dat blijft voorlopig nog de vraag.
Auteur: Jelle
Bron:Beforeitsnews
 + 0 + 0 |
...
Reacties
RSS lijst met reacties op dit artikel