Column Joelle: Samen delen

Momenteel zie ik veel mensen om ons heen, die ernstig ziek waren, overlijden. Maar ook mensen die ineens onverwacht overlijden. Verdrietige momenten….

Maar ook mooi. Zo zie ik momenten ontstaan van intense steun. Bereidheid om elkaar te ondersteunen en helpen waar nodig. En tijdens die momenten, het verdriet delen, maar door het samenzijn ook veel lachen. En wat ik dan vooral veel om mij heen hoor, hoe bijzonder die momenten van samenhorigheid en onvoorwaardelijke steun dan zijn.

Een dierbare vriend vroeg mij waarom mensen dat zo bijzonder vinden. Het is toch normaal om dat voor je medemens te mogen doen. Bovendien krijg je er zelf ook mooie momenten voor terug, wellicht onverwacht, want dat is niet de insteek, maar toch… De enige conclusie die ik kan trekken, is dat het voor iedereen normaal zou moeten zijn. Maar dat de praktijk anders uitwijst. Mensen hebben het te druk met alle ballen in hun leven hooghouden. Daardoor moeten ze keuzes maken en dan is het niet vanzelfsprekend om er voor anderen te zijn. De maatschappij is er niet meer op ingericht.

Twee jaar geleden met de kerst hadden we die enorme hoeveelheden sneeuw. Van de ene op de andere dag lag er bijna 1 meter sneeuw. Een prachtig plaatje. Maar de mensen die weg moesten naar het werk of anders, die hoorde je vooral mopperen. Als dan inzinkt dat het echt niet anders is, dan zie je diezelfde mensen langzaam ontspannen en voor het eerst de schoonheid inzien van dit prachtige fenomeen. Ze liepen naar buiten met sneeuwscheppen en emmers zout. En stukje bij beetje probeerden we met elkaar de weg weer vrij te krijgen. De dapperen onder ons die echt weg moesten werden voortgeduwd door diegene die het rustiger aan konden doen. Een samenhorigheid en steun die zijn weerga niet kende. Zo heb ik het hier nog nooit meegemaakt en zal ik het misschien ook wel niet meer meemaken. Maar ik heb wel gezien dat het kan en ben dankbaar dat ik daar deel van mocht uitmaken.

Toch hoor ik meer en meer van dit soort bijzondere verhalen. Het lijkt wel of meer mensen dit zien gebeuren. En ook steeds meer mensen het uitdragen. En dat stimuleert anderen misschien ook weer. Want vaak is het een kleine moeite, maar een groot plezier. En krijg je er prachtige onverwachte momenten voor terug.

Tips en adviezen wat je zou kunnen doen:
- Even bij je oudere buren langsgaan, al is het maar 10 minuten.
- Boodschappen meenemen voor iemand die het zelf even niet kan (betalen)
- Iemand uitnodigen voor het eten, waarvan je weet dat ze het druk hebben.
- Overschot tijdens feestdagen, breng het naar vrienden, kennissen of buren.
- Verspreid e-mails met leuke (gratis) activiteiten aan je kennissenkring.
- Als je onverwacht visite krijgt, maak even tijd, het hoeft niet uren te duren.
- Zeg gedag tegen iedereen die je tegenkomt en lach erbij.
- Een dagje vrijwilliger uithangen bij het bejaardentehuis, buurthuis of jeugdsociëteit.

Misschien zijn er nog andere dingen die je bedenkt. Doe ze gewoon. Bedenk wel dat je iets moois doet voor een ander, maar ga niet meteen verplichtingen aan die je niet kunt waarmaken. Zoek de gulden middenweg en geniet van iedere minuut, want door iets voor een ander te doen, doe je ook iets voor jezelf. Je deelt samen dat moment en dat zijn vaak je prachtigste herinneringen.

Auteur: Joelle
Bron: EarthWatcher

Gerelateerde artikelen:

Column Joelle: Vorige levens en het nu

Column Joelle: Ontvangen

Column Joelle: Van beekje naar rivier

Meegenieten

Fantasie of werkelijkheid?

+ 0

+ 0